
Kremayerli tip dışında kalan bütün kutularda, hareketin direksiyon kutusundan tekerleklere uzanan
direksiyon çubuklarına iletilebilmesi için, bir bağlantı sistemi gereklidir. Her yapımcı,
gerekli bağlantı geometrisini kendine göre düzenler. Amaç, tekerleklerin yere dik bir konumda kalmasını
(sözgelimi bir kasise vurduğunda) ve bağlantı sisteminin var olan boşluğa sığmasını sağlamaktır.
Bu da, hareket ileten kol, baştaki kol ve ara çubuklardan oluşan birkaç bağlantının düzenlenmesi
anlamına gelir. Söz konusu özellikler göz önüne alındığında, kremayerli sistemin en üstün tip olduğu
söylenebilir: çünkü bağlantısı çok yalındır: Dişli çubuğun iki ucundan uzanan iki ara çubuk, tekerleklere
bağlı olan direksiyon çubuklarına takılır. Direksiyon kutusu için kremayerli sistemin tek olumsuz yanı, dişli çubuğun aracın
tam ortasını kaplayarak, öne motor yerleştirmeyi olanaksızlaştırmasıdır.